Bakpláta hevur ein avgerandi leiklut í hitabjálving og vatntætting. Til isolering hevur bakpláta vanliga eitt ávíst stig av hitabjálving, sum í roynd og veru forðar fyri hitaflyting. Innanhýsis bygnaðurin myndar eitt isolerandi lag, sum minkar um hitaskiftið millum innandura og uttandura, og harvið minkar um orkunýtsluna hjá einum bygningi. Til dømis minkar tað um køld vetur hitatapið, og varðveitir hitan; um heitar summar forðar tað fyri hitaflutningi uttanífrá, og heldur innrættingina kølda. Til vatntætting virkar bakpláta sum ein forðing fyri at forða fyri vætu gjøgnumgongd. Tað forðar fyri, at regnvatn, grundvatn og onnur væta kemur inn í bygningin, og verjir bygningin fyri vatnroyting. Til dømis forðar bakplátan í takvatntætting fyri, at regnvatn sígur inn í húsini; í kjallaravatntætting, forðar tað fyri, at grundvatnið kann gjøgnumganga. Harumframt økir bakpláta um samlaða stabilitetin og haldførið í einum bygningi. Framúrskarandi vatntættingar- og hitabjálvingareginleikarnir minka um skaðan á bygningsbygnaðin, sum stendst av vætu- og hitasveiggum, og leingja um lívstíðina. Samstundis kann fyri nøkur støð við høgum krøvum til vætu og hita, so sum goymslur, maskinrúm o.s.fr., hitabjálvingin og vatntætta funktiónin á bakplátuni skapa hóskandi umhvørvisligar umstøður til hesi støð og verja goymdu lutirnar og útgerðina fyri skaða.